Metodologia
Proposamen pedagogiko honetan egiten den planteamendu metodologikoa ikaskuntza-egoeren diseinuan oinarritzen da.
Ikaskuntza-egoerak definitzen ditugu: funtsezko gaitasunekin eta berariazko gaitasunekin lotutako jarduerak ikasleei zabaltzea dakarten egoerak eta jarduerak, gaitasun horiek eskuratzen eta garatzen laguntzen dutenak.
Konpetentzien lorpena eraginkorra izan dadin, arauetan jasota dagoen bezala (67/2022 FORU DEKRETUA eta 67/2022 FORU DEKRETUA), ikaskuntza egoerek testuinguruan ondo kokatuta egon behar dute eta ikasleen esperientziekin eta errealitatea ulertzeko dituzten modu desberdinekin errespetuz jokatu behar dute. Era berean, ataza konplexuek osatuta egon behar dute, eta ataza horiek konpontzeak ikaskuntza berriak eraikitzea ekarri behar du.
Egoera horien bidez, ikasitakoa bizitza errealetik hurbil dauden testuinguruetan konektatzeko eta aplikatzeko aukera eman nahi zaie ikasleei. Horrela planteatuta, egoerek osagai bat osatzen dute, Ikaskuntzarako Diseinu Unibertsalaren printzipioekin lerrokatuta, ikasten ikasteko eta bizitzan zeharreko ikaskuntzarako oinarriak ezartzeko aukera ematen duena, ikasleen premietara, ezaugarrietara eta ikasteko erritmoetara egokitzen diren prozesu pedagogiko malgu eta irisgarriak sustatuz.
Hori dela eta, ikaskuntza-egoera batzuk aurkezten dira, funtsezko gaitasunak eta berariazko gaitasunak eskuratu eta garatzeko.
Egoera horiek abiaburu izan behar dute helburu argi eta zehatzak planteatzea, oinarrizko hainbat jakintza integratuko dituztenak. Gainera, taldekatze-mota desberdinak erraztuko dituzten agertokiak proposatu behar dituzte, banakako lanetik hasi eta taldekako laneraino. Horrela, ikasleek pixkanaka erantzukizun pertsonalak beren gain hartu ahal izango dituzte, eta planteatutako erronkaren sormen-ebazpenean lankidetzan jardun ahal izango dute.
Etapa osoko funtsezko gaitasun komunak hauek dira:
• Hizkuntza-komunikaziorako gaitasuna.
• Gaitasun eleaniztuna.
• Matematikarako gaitasuna eta zientzia, teknologia eta ingeniaritzarako gaitasuna.
• Gaitasun digitala
• Gaitasun pertsonala, soziala eta ikasten ikasteko gaitasuna.
• Herritartasunerako gaitasuna
• Ekintzaile izateko gaitasuna
• Kontzientzia eta adierazpen kulturalerako gaitasuna.
Hala jasotzen da ekainaren 22ko 67/2022 FORU DEKRETUKO 10. artikuluan. “Irteera-profila, funtsezko gaitasunak eta deskribatzaile operatiboak.”
Proposamen hau hezkuntza inklusiboaren kontzepzioan oinarritzen da, parte-hartzea errazten duena, ikasgelako ikasle guztiek parte har dezaten, presente egon daitezen eta bertan egiten diren jarduera guztietatik lorpenak lor ditzaten, beti ere haientzat guztientzat itxaropen handiak sortuz.
Ikaskuntza-egoera hauetan zehar, gure enpresa-ekosistemaren antolamenduari buruzko jakin-mina eta ulermena piztu nahi dira, ezagutzen dutenari buruzko gogoeta sustatuz eta ikasleen sormena eta trebetasuna bultzatuz, Ikaskuntza-egoera bakoitzerako norberak egindako azken produktuak proposatuz.
Printzipio metodologikoak
Gaitasunetan oinarritutako ikaskuntzak gaitasunak curriculumaren funtsezko elementu gisa sartzea dakar, eta, horrela, ikasleen gaitasunen garapena errazten da. Baina, era berean, metodologia aktiboen erabileran oinarritzea dakar, ikasleen eta irakasleen jarrera aktiboa eskatzen baitute. Beharrezkoa da ikasleak ikaskuntza-prozesuko elementu aktibo gisa eratzea, talde-lana sustatzen duten eta beren kabuz ikasteko gaitasuna sustatzen duten jarduerak bultzatuz, metakognizioa (norberaren ikaskuntzaren lekuko izatea) bultzatuz eta, horrela, ikasle guztiek ikaskuntzan parte hartzea eta inplikatzea sustatuz.
Proiektuetan, erronketan oinarritutako ikaskuntza. Baita talde-lana ere…
Ebaluazioa
Material horien bidez, gaur egungo gizartean enpresak duen funtzionamenduari buruz hausnartzeko baliabideak eskaini nahi dira, hezkuntza-etapa desberdinetara egokituta.
Kontuan izanik ebaluazioa izan daitekeela eta izan behar duela ikaskuntzaren motorra. Garrantzitsua da ikaskuntza-egoera horien bidez ebaluazioa lantzea, bai irakaskuntza, bai lortu nahi diren ikaskuntzak arautzeko. Ikasleek parte hartzen duten etengabeko prozesu gisa ebaluatzeak duen garrantzia garrantzitsua da enpresa-hezkuntzaren gai honetan.
Ikasleak nola, noiz eta zenbat ikasten ari diren jakitea garrantzitsua da estrategiak eta jarduerak arautzeko.
Horrez gain, ikasleek beren burua ebaluatzen ikastearen ideia garrantzitsua da, Neus SANMARTÍk adierazi digunez (Funtsezko ideien bilduma, 1. Arg. Graó. Bartzelona, 2007).
Hau da, ikasleek bere egin behar dituzte ikaskuntza-helburuak eta ebaluazio-irizpideak. Ebaluazio-irizpideak hauek dira: arlo bakoitzeko konpetentzia espezifikoek ikaskuntza-prozesuaren une jakin batean aipatzen dituzten egoera edo jardueretan ikasleek espero duten jarduera-maila adierazten duten erreferenteak.
Ikasleek beren burua ebaluatzen ikas dezaten lortzeko ideiarekin jarraituz, irakasleek ebaluazio-prozesua ikasle guztiekin partekatu behar dute, ez baita nahikoa akatsak zuzentzea eta erabilerari irtenbideak ematea. Ebaluazio-planteamendu horri ebaluazio hezitzailea esaten zaio.
Ebaluazio-mota hori ezartzeko, hainbat ebaluazio-teknika eta -tresna erabiliko ditugu. Behaketa sistematikoa, autoebaluazioa eta antzeko teknikak.
Horretarako, ebaluazio-tresnek askotarikoak izan behar dute: errubrikak, konparazio-zerrendak, proba objektiboak…
Hala, informazio-beharrak identifikatu, kontzeptu okerrak detektatu eta akats horietatik ikasi ahal izango dute irakasleek eta ikasleek, akats horien arrazoiak hausnartuz.
